Cześć wszystkim ;)

Dopiero po woli dochodzi do mnie że to ostatnie 3 dni z moją klasą, ostatni raz w takim składzie, z tymi ludźmi. Nie wiem co o tym wszystkim myśleć . Raz było źle raz dobrze raz bezimiennie.
Tak szybko to wszystko przeminęło. Dopiero co przechodziłam przez drzwi zerówki. Tak było cudownie, inaczej zupełnie beztrosko. A teraz? Wychodzę. Wychodzę stąd już na zawsze. Już niedługo inna szkoła inni znajomi inne wszystko. Znów trzeba zacząć wszystko od początku. 
To tak, jakby jak jakby na nowo się narodzić? Nowa karta. Nowy rozdział. Może lepszy?
Gimnazjum. Pierwsze poważne kłótnie. Pierwsze poważne rozmowy. Pierwsze łzy rozczarowania. Tak bynajmniej było w moim przypadku.  Różnie bywało, nie raz czegoś żałowałam, zbyt wielu wypowiedzianych słów w nerwach, może zrobienia czegoś aż nadto. Z każdym dniem jestem coraz starsza,  powinnam być również coraz mądrzejsza, rozważniejsza, poważna. Ale mam na to wszystko jeszcze czas. Po obejrzeniu teledysku do piosenki Bednarka ‘Chodź ucieknijmy’. Dało mi to dużo do myślenia. Jeszcze raz zastanowiłam się nad sobą, nad swoim krótkim życiem, bo bądź co bądź mam dopiero niecałe 16 lat.  Wzbudziła się we mnie jakby większa odwaga. Odwaga na to żeby może w końcu powiedzieć MU to wszystko co ukrywam w sobie już bardzo długo. Może nawet na to, żeby opowiedzieć mu te wszystkie historyjki które układam w głowie przed snem bo inaczej nie zasnę? Może. 

Uzupełniając dodam zdjęcia z dzieciaczka lat.